Hartzaak of Hardzaak is een website van Jop Egmond en Hannie Boumans.
In 1995 kregen zij met de psychiatrie te maken. Het is begonnen als een website voor lotgenoten moeders en vaders die ervaringen wilden delen. Tot wat het nu geworden is, een persoonlijke kleine geschiedenis waarin moeder en zoon samenwerken en verbinding houden.

Jim

03-09-2026

Ik heb vijf dagen de kleinkinderen te logeren en moest gisteren met ze, in de stromende regen, naar Walibi. Ik heb het nieuwe boek van Jim van Os zitten lezen terwijl de kinderen rondsopten door het park. Het is een helder geschreven boek en delen daarvan kwamen terug in de laatste aflevering van Zomergasten.
Ik vond het boek beter. Maar het kan zijn dat ik de persoonlijkheid Jim van Os niet begrijp en wat afstandelijk vind. Het is wel een man met veel kennis en ook ervaring in de psychiatrie. Hij weet van onderzoek en schreef boeken over de DSM waar wij allemaal mee te maken hebben gehad.

Ik wist dat hij ook een zoon had met psychoses en heb me altijd al afgevraagd waarom hij daar nooit iets over vertelde en solidair was met andere ouders in dezelfde situatie. Dat deed hij bij Zomergasten wel. Hij was de "afwezige vader" die met zijn carriére bezig was. (Zoiets had ik al gedacht). Het gaat nu beter met hun relatie. Ik vroeg me wel nog af of de moeder van zijn oudste zoon niet alle zorg op zich had genomen. Dat zou ik nog best graag willen weten.

Jim is wel altijd gericht geweest op de herstelbeweging, op het herstel van jongens als zijn zoon. Die Herstelbeweging en de betekenis van ervaringsdeskundigen heeft hij gesteund en een groot podium gegeven binnen psychosenet en binnen de GEM.
Dat hij zich vooral richtte op de groep met psychische problemen die aan de mildere kant van de curve lag en dat die groep baat heeft bij "zo gewoon mogelijk en zo snel mogelijk herstellen" en proberen uit de GGZ molen te blijven, snap ik. Jim heeft daar namelijk ervaring mee. Hij heeft een psychose gehad in een mildere vorm en is eruit gekomen.
Hij heeft het bij zomergasten wat mij betreft niet gehad over de groep die aan de zwaardere kant van de curve ligt. Mocht ik me vergissen, dan hoor ik dat graag een keer.

Wat ik nu ook ben gaan begrijpen is hoe het komt dat Jim de rol en betekenis van familie binnen de GGZ heeft verwaarloosd. Hij heeft zijn eerste eigen ervaringen als vader op afstand gezet. Je kunt natuurlijk niet je eigen zoon verwaarlozen en dan wel aangeven als psychiater hoe belangrijk Familie en Naasten zijn voor de familieleden die "psychisch lijden", zoals hij het noemt. Maar dat was vroeger.
Dat is nu anders nu hij bijna met pensioen gaat en samen met zijn huidige vrouw, jonge kinderen op gaat voeden. Hij krijgt wat dat betreft een tweede kans als vader en familieman. En ook is zijn relatie met zijn oudste zoon verbeterd.

PS. Jim spreekt in dit kader wel over het belang van steungroepen, resourcegroepen. Belangrijk voor mensen zonder betrouwbare, warme familiebanden. Ieder mens heeft een andere mens of andere mensen nodig!
Hij heeft veel losgemaakt en knuppels in het hoenderhok gegooid. Maar misschien is dit goed geweest om het een en ander te doorbreken en de chaos te vergroten die nodig is om tot een synthese te komen.