Familie en naastbetrokkenen Kanjers met een kwetsbaarheid Meedoen Steun Sitemap Links Contact




HOME





Hartzaak is een persoonlijke website van een GGZ bemoeimoeder, gemaakt door haar zoon die in 1995 de diagnose chronische paranoide schizofrenie kreeg.
Het is een website over goede initiatieven in de psychiatrie en burgerij.
Het gaat over troost, over hoop en over huilen en lachen.
Deze website is ooit gemaakt vanuit de behoefte van ouders om ervaringen, kennis en foto's te delen.
Nu is het een gedeeld werkproject, een HTML knutselwerkje, van bemoeimoeder en zoon. We zullen doorgaan zolang het voor ons nodig is.
Hartzaak werd Hardzaak door een symbolische spelfout bij het aanvragen van de domeinnaam.


Sluitende aanpak verward gedrag
1 februari 2018

Ik volgde het wel op een afstand. Maar eigenlijk interesseerde het me niet zo. Na de moord op Minister Borst besloot de politiek iets te gaan doen aan de begeleiding en opvang van verwarde mensen op straat. Als moeder heb ik me er al meer dan 20 jaar over verbaasd hoe machteloos de wereld is georganiseerd als mensen in een crisis belanden en de grip op zichzelf verliezen. Als je een hartaanval krijgt, weet je dat je zo snel mogelijk naar het ziekenhuis moet. Ook bij een maagbloeding of blindedarmontsteking. Maar als je, vaak onder invloed van stress, in een wereld vol waandenkbeelden en hallucinaties terecht komt, krijgt alles een andere betekenis en niemand is nog te vertrouwen. Dus neen, geen hulp, geen ziekenhuis, geen behandeling!

Zeker er zijn veel mensen die het aan voelen komen, en het voor blijven. Ze laten zich een weekje opnemen (als dat kan in de gemeente waar je woont) in een time out voorziening of een zorghotel of ze gaan vrijwillig naar de kliniek, als er geen wachtlijst is. Ik heb het zien gebeuren bij muzikanten van Eiwerk die een time out nodig hadden en zelf hulp inriepen. Niet bij mijn zoon. Het is voor ons al tien jaar geleden dat we er midden in zaten. Wij familie zagen het aankomen en waarschuwde de behandelaren.
Die konden praten als Brugman maar het was al te laat. Mijn zoon wilde niets meer. Dan is het met de Wet Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen (BOPZ) wachten tot er totale verloedering, overlast en gevaar voor eigen of andermans leven optreed voordat ze in kunnen grijpen. Crisistijd

Per 1 januari 2020 komt er een nieuwe wet waardoor, als het goed is, sneller kan worden ingegrepen. Een wet die niet gericht is op gedwongen opnamen maar op zorg en behandeling. De omgeving wordt erbij betrokken, de ernst van de situatie geldt als uitgangspunt van een behandeling die ook in je eigen huis of bij je familie thuis of waar je ook wilt, plaats kan vinden. En als je dan ook nog een crisiskaart hebt ingevuld waarin staat hoe je behandeld wilt worden als je door omstandigheden van onze gezamenlijke werkelijkheid afkukelt, houd je het zelf een beetje in de hand. Misschien komt er op dat moment wel wat drang bij kijken, achteraf weet je, dat je het zelf ooit zo wilde en krijg je vertrouwen in de mensen om je heen die je helpen als voor hen de totale verwarring optreedt. Verwarring is niet een term die ik zou gebruiken. Voor de betrokken persoon hoeft het helemaal niet verwarrend te zijn als je in je hoofd duidelijke aanwijzingen krijgt wat je allemaal moet doen om de wereld of jezelf te redden. Daarbij komt het probleem dat jongens als mijn zoon met schizofrenie te maken hebben met anosognosie: ze zijn niet ziek! De wereld doet gekke dingen met ze!

Wat kun je nu doen aan een sluitende aanpak verward gedrag als de wet BOPZ nog van kracht is. Wat mij betreft wordt vanaf nu al met de nieuwe behandelwet geoefend.
En waar begin je dan? Bij de betrokkene zelf. In ons geval bij mijn zoon en zijn familie en zijn behandelteam en zijn ambulant begeleider. Jaren geleden hebben mijn zoon en ik al een signaleringsplan gemaakt; dat werkt nu al tien jaar voor hem. Een crisiskaart is dan gelukkig niet nodig want we signaleren op tijd dat het niet goed gaat. Maar wat als wij er niet meer zo bovenop zitten, en hij van behandelaren wisselt, dan is zo’n crisiskaart niet zo gek. En waarmee begin je? Bij een signaleringsplan en mensen uit het persoonlijke netwerk die kunnen en mogen signaleren en dan als achtervang een crisiskaart. Ik ga het bij het volgende triade-overleg eens inbrengen en volgende week ga ik het bij mijn zoon in de week leggen. Als het bij hem goed geregeld kan worden is de volgende stap het ook bij anderen, mensen zonder signalerend netwerk, goed te regelen.

lied: A Casa da Mariquinhas -Alfredo Marceneiro
lied: Streets of Philadelphia - Bruce Springsteen
Column Hardzaken:Netwerkontwikkeling en Sociale Inclusie
Rap van Stephan: zelfbeschikkingsrecht
www.eggstream.nl
www.ei-werk.nl

Volgende update:1 maart 2018

up