Familie en naastbetrokkenen Kanjers met een kwetsbaarheid Meedoen Steun Sitemap Links Contact




HOME





Hartzaak is een persoonlijke website van een GGZ bemoeimoeder, gemaakt door haar zoon die in 1995 de diagnose chronische paranoide schizofrenie kreeg.
Het is een website over goede initiatieven in de psychiatrie en burgerij.
Het gaat over troost, over hoop en over huilen en lachen.
Deze website is ooit gemaakt vanuit de behoefte van ouders om ervaringen, kennis en foto's te delen.
Nu is het een gedeeld werkproject, een HTML knutselwerkje, van bemoeimoeder en zoon. We zullen doorgaan zolang het voor ons nodig is.
Hartzaak werd Hardzaak door een symbolische spelfout bij het aanvragen van de domeinnaam.


Telefoontjestherapie
18 december 2018

Het gaat nu bijna 12 jaar naar omstandigheden goed met zoon Jop. Ik bel hem twee keer per week om te horen hoe het gaat. Vandaag hoorde ik op de achtergrond weer hard de muziek aanstaan. Dat is lang geleden. Hij houdt erg veel rekening met de buren en durft muziek niet meer hard aan te zetten. Hij noemt dat de “ tirannie van de stilte”. Vandaag had hij die tirannie doorbroken. Hij was druk, praatte snel en vertelde meteen dat hij niet had geslapen, dat hij pijn had aan zijn kaak. Hij heeft een paracetamol en oxazepam genomen en een warm bad. Hij hoopte dat de pijn via de watergeleiding weg zou vloeien. Dat was wel even zo maar het kwam weer terug. Ik vroeg of hij pijn had aan zijn onderkaak of bovenkaak. Dat kon hij niet zeggen. Hij wist ook niet of hij zelf pijn had of dat de pijn van een ander kwam. (Jop bestaat uit meer mensen en is zelf het gemiddelde van een collectief. Hij geeft aan dat hij soms ook het gevoel heeft dat hij het gebit van iemand anders voelt in zijn mond). Dat niet slapen is niet goed voor hem. Het is zaak dat we dit nu in de gaten gaan houden. Ik heb gezegd dat ik hem morgen weer bel.

Klaar, zou je zeggen.
Ja, want ik kan niet veel meer doen. Maar mijn moedergevoel is onrustig geworden.
Ik wil hem nu het liefst hier thuis hebben en voor hem zorgen. Ook zorgen dat hij geen pijn meer heeft.
Het is mijn jongetje, nog steeds en voor altijd! . Het is lang geleden dat ik deze onrust voelde. Het zal pas over gaan als Jop geen pijn meer heeft en goed slaapt
of dat iemand de zorg overneemt, ook deze somatische zorg.
Wat kan ik aan mijn eigen onrust doen. Dat is pure stress.
Dus ik begin met een mail aan Jop’s behandelteam… Nee, toch maar niet: teveel bemoeiallerij.
Ik zoek even op google naar kaakpijn en zie ook een combinatie met oorpijn waar hij af en toe ook last van heeft en kom bij de huisarts uit.
Jop heeft nog nooit kennis gemaakt met zijn nieuwe huisarts. Misschien is dit een goed moment, denk ik.
Ik zie een telefoonnummer en bel de assistente van de huisarts, en hang weer op.... nee, toch maar niet: teveel bemoeiallerij.
Foei, wat nu?
Ik zie dat de huisarts van Jop morgen spreekuur heeft. Dus ik bel toch maar weer naar Jop en vertel van de kaakpijn en de huisarts en dat hij morgen spreekuur heeft. -Misschien goed om daar eens heen te gaan.-
Ik vind het fijn zijn stem weer te horen.
Hij klinkt rustiger, de muziek is uit. Hij dankt me vriendelijk en zegt dat het nog niet nodig is en dat het al veel beter gaat na mijn telefoontje van net.
En dat is precies wat dit telefoontje met mij doet: het gaat met mij nu ook een stuk beter.


Songs:You do something for me - Paul Weller -
Songs:You never walk alone - Gerry&the Pacemakers -
Column Hardzaken: Community
Expositie Jop Egmond in het Ei-complex
www.eggstream.nl
www.eiwerk.nl

Volgende update:20 januari 2019

up