Familie en naastbetrokkenen Kanjers met een kwetsbaarheid Meedoen Steun Sitemap Links Contact




HOME





Hartzaak is een persoonlijke website van een GGZ bemoeimoeder, gemaakt door haar zoon die in 1995 de diagnose chronische paranoide schizofrenie kreeg.
Het is een website over goede initiatieven in de psychiatrie en burgerij.
Het gaat over troost, over hoop en over huilen en lachen.
Deze website is ooit gemaakt vanuit de behoefte van ouders om ervaringen, kennis en foto's te delen.
Nu is het een gedeeld werkproject, een HTML knutselwerkje, van bemoeimoeder en zoon. We zullen doorgaan zolang het voor ons nodig is.
Hartzaak werd Hardzaak door een symbolische spelfout bij het aanvragen van de domeinnaam.


Genieten mag
3 april 2018

Het is eerste paasdag, 1 april 2018.
Mijn partner en ik zijn op weg naar de MORE musea (Modern Realisme) in Gorssel en Ruurlo. Daar zijn mannen te vinden als Jan Mankes en Dick Ket en een grote verzameling van Willink. Ik ben blij. Het voelt als vakantie. Gisteren ook al.
Of het nu bij mijn katholieke goed-doen-en-boete-leven hoort weet ik niet maar ik voel me wat schuldig over dat fijne gevoel.
Hoeveel mag iemand genieten, wetend dat er anderen zijn, dicht bij en ver weg, die dat niet doen.
Hoe calvinistisch kun je zijn als katholiek?
Het lijkt erop dat ik mijn genieten wil compenseren door verwennen. Hoewel verwennen geen garantie is voor genieten.
Genieten kun je anderen niet opleggen. Het komt van binnen uit en is heel persoonlijk. Op weg naar het oosten spreekt mijn gevoel en niet mijn ratio.
Mijn gevoel van geluk roept een emotie op die me bij mijn zoon brengt. Ik wil hem verwennen. Ik wilde ooit mijn ouders verwennen. Ik wil mijn kinderen en kleinkinderen verwennen en ik wil de muzikanten van Eiwerk verwennen.
Ik weet dat Jop van musea houdt en vroeger vond hij rond trekken met de camper fijn.
Tegenwoordig komt hij Amsterdam niet meer uit en sluit zich steeds vaker op in zijn huis. Hem meenemen naar een museum buiten Amsterdam lukt niet meer.
Wat wel kan, bedenk ik, is hem en de andere kinderen op tweede paasdag verblijden met een paasbrunch met heel veel lekkere dingen en het traditionele eieren tikken.
Jop zegt af! Hij moet op maandag zijn was doen en wil zich aan zijn vaste wekelijkse structuur houden.
Jammer... mijn verwenplan (is het compensatie voor mijn eigen schuldgevoel) werkt slechts gedeeltelijk.
Ik vraag hem of hij zelf nog iets gaat doen met Pasen. Ik zie hem denken! Pasen?
We waren vrijdag samen bij de Macro, onze vaste boodschappendag. Ik weet langzamerhand precies wat hij in de kar gooit.
Pasen? De traditie Pasen? Eieren? Mijn vraag heeft effect.
Hij gaat dan wel niet mee naar het museum, hij komt maandag niet brunchen maar hij koopt wel croissants om zelf af te bakken en een middenmaatje matzes.
De zon breekt net door vanochtend op weg naar het oosten. Het schuldig knagende gevoel heb ik nog niet helemaal weg gerationaliseerd.
Is het een beoordelingsfout? Voor wie is verwennen leuk, voor de verwenner of de verwende? Hoe leuk zijn verplichte familietradities eigenlijk? Wie is erbij gebaat dat ik niet geniet en me schuldig voel?
Gewetensvragen onderweg. Maar...met Pasen gaat Jop matzes eten, waarschijnlijk met suiker en croissants afbakken, waarschijnlijk met kaas.
Hoe leuk is dat?
We zijn er. Net over de IJssel...Gorssel. Een mooi museum met de parkeerplaats achter...jawel, de Joppelaan. Dat kan geen toeval zijn.

lied: Niemand laat zijn eigen kind - fam.Alberti
lied: Sweet memory - Melody Gardot
lied: Sad but true - Metallica
Column Hardzaken: Ja Ja Jarige Jop
Zolang je nog een moeder hebt - Wilma
Verwenzorg - Joke Zwanikken
www.eggstream.nl
www.ei-werk.nl

Volgende update:26 april 2018

up